DOBRZE ZAMONTOWANA LISTWA STARTOWA

Przez wielu wykonawców ten element systemu ocieplenia jest traktowany z lekceważeniem – a czasem nawet całkowicie pomijany. Tymczasem właśnie od tego aluminiowego profilu (o szerokości dopasowanej do grubości izolacji) w dużym stopniu zależy jakość całego ocieplenia.

Listwa startowa musi być prosta i idealnie wypoziomowana. Jeśli ściana jest nierówna – różnice należy zniwelować, układając między nią a listwą specjalne podkładki dystansowe. Inaczej niedokładności będą się sumować w miarę posuwania się robót w górę i – na pewnej wysokości – płyty albo zaczną się rozchodzić, albo przestaną się mieścić.

Aluminiowa listwa startowa nie jest jedynym profilem, o jakim należy pamiętać przy montażu systemu ocieplenia, który powinien być jak najbardziej szczelny. Dlatego tak ważne jest odpowiednie ukształtowanie wszystkich połączeń systemu z innymi elementami elewacji.

Okna i drzwi łączy się z ociepleniem odpowiednimi profilami przyokiennymi (dobiera się je zależnie od wielkości otworów, materiału z którego wykonano stolarkę, oraz od strefy obciążenia opadami atmosferycznymi). Także połączenia systemu z pokryciem dachowym (wykusze lub kominy) wymagają użycia profili o odpowiednim kształcie. Dostępne są też profile dylatacyjne (choć te rzadko stosuje się w domach jednorodzinnych) oraz przeznaczone do łączenia rożnych okładzin elewacyjnych (na przykład tynku i kamienia).

SOLIDNIE ZAMOCOWANE OCIEPLENIE

Właściwe przygotowanie podłoża i odpowiednie ułożenie warstwy klejącej jest istotne zwłaszcza wtedy, gdy do mocowania ocieplenia nie będą stosowane kołki, ponieważ klej odgrywa jedyną i podstawową rolę w umocowaniu systemu.

KLEJENIE. Nierównych ścian nie można naprawiać, nakładając między nie a ocieplenie grubszą warstwę kleju. Grube „placki” kleju przenoszą na płyty niepotrzebne naprężenia, a warstwa powietrza zamknięta pomiędzy ścianą a ociepleniem może stać się miejscem kondensacji pary wodnej. Po dociśnięciu płyty do podłoża, warstwa kleju nie może być grubsza niż 1 cm (w systemach klejonych) lub 2 cm (w systemach klejonych i kołkowanych). Nierówne ściany najlepiej przed rozpoczęciem właściwych prac ociepleniowych wyrównać cienką warstwą tynku.

Ważny jest także sposób nakładania zaprawy klejowej. Nie powinno to być kilka „placków” na środku płyt – ważniejsze są obrzeża. To, czy ^ płyta będzie się mocno trzymać podłoża, zależy bowiem w większym stopniu od jej przyklejenia na obwodzie niż w środku. KOŁKOWANIE. Decyzję o zastosowaniu kołków podejmuje projektant, biorąc pod uwagę m.in. wysokość domu, grubość i rodzaj ocieplenia; np. cienkie (4 cm) izolacje lub wełnę lamelową kołkuje się zawsze.

Stosowane są obecnie dwa sposoby rozmieszczenia kołków: system „T” (we wszystkich narożach) oraz „W” (pośrodku płyty).

Powszechniejsze jest wbijanie jednego lub dwóch kołków w środku każdej płyty, tymczasem ich zużycie przy mocowaniu w narożnikach jest takie samo (dwie sztuki na płytę), a zapobiega efektowi „odstających uszu”, powodowanemu przez dociągnięcie płyty środkiem i wypchnięcie kantów. Najważniejsze jest jednak to, aby kołek dociskał płytę dokładnie w tym miejscu, w którym pod spodem nałożono klej.

Facebook Comments
  • Wykładziny dywanowe

    Jakie wykładziny dywanowe wybrać? Na co zwrócić uwagę przy wyborze wykładziny dywanowej? M…
  • Historia druku. Część I

    Historia druku – wbrew powszechnej opinii – nie jest zbyt długa i barwna. Współczesna druk…
  • Jakie pompy membranowe wybrać?

    Jakie pompy membranowe wybrać? Dużo osób zastanawia się, jakie pompy membranowe będą dla n…
Załaduj więcej Redaktor
Załaduj więcej Budownictwo

Dodaj komentarz

Sprawdź też

Wykładziny dywanowe

Jakie wykładziny dywanowe wybrać? Na co zwrócić uwagę przy wyborze wykładziny dywanowej? M…